آزمایشات استاندارد غذای کترینگ ها

مهم‌ترین بخش آزمایشات استاندارد غذای کترینگ بررسی میکروبی غذاست. باکتری‌های بیماری‌زا با چشم دیده نمی‌شوند، بو یا طعم غذا را تغییر نمی‌دهند و کاملاً پنهان عمل می‌کنند. پارامترهای اصلی شامل:

شمارش کلنی کل (Total Aerobic Count): نشان‌دهنده بار کلی میکروبی غذاست. عدد بالا(خارج از حدود استاندارد) یعنی شرایط بهداشتی در پخت یا نگهداری رعایت نشده.

کلیفرم کل و اشریشیاکلی: حضور این باکتری‌ها نشانه آلودگی مدفوعی یا تماس با سطوح آلوده است. در مطالعات میکروبی انجام‌شده روی سیستم‌های کترینگ، اشریشیاکلی یکی از شایع‌ترین آلاینده‌های شناسایی‌شده در سطوح تماس با غذا بوده است.

سالمونلا: یکی از خطرناک‌ترین باکتری‌های بیماری‌زای غذایی است. در آزمایش‌های استاندارد غذاهای آماده، بررسی سالمونلا به‌عنوان یکی از پاتوژن‌های اصلی الزامی است. دوز عفونی سالمونلا بسیار پایین است و حتی تعداد کمی از این باکتری می‌تواند بیماری جدی ایجاد کند.

استافیلوکوک اورئوس: این باکتری عمدتاً از طریق دست‌های پرسنل وارد غذا می‌شود و توکسین‌هایی تولید می‌کند که حتی با پختن غذا هم از بین نمی‌روند. در مطالعات کترینگ، استافیلوکوک اورئوس در سطوح برش‌دهنده و تجهیزات آشپزخانه شناسایی شده است.

لیستریا مونوسیتوژنز: این باکتری در دمای یخچال هم به رشد خود ادامه می‌دهد و برای افراد باردار، سالمندان و افراد دارای نقص ایمنی بسیار خطرناک است.

باسیلوس سرئوس: در برنج، پاستا و غذاهای نشاسته‌ای شایع است و از طریق اسپورهایی که حتی حرارت بالا را تحمل می‌کنند، غذا را آلوده می‌سازد.